|
"fotoğraf adına her şey"... |
|
 |
|
| İçimizden Biri; Özlem Moran | |
|
|
|
| Fotoalem'deki Kişisel Sayfası; OZ2643/Özlem Moran | |
|
|
|
|
Profil sayfasından dinlediğimiz müzik bize İç Anadolu da olduğumuzu hissettiriyor. Güler yüzü, samimiyeti ile Özlem Moran hanım ile birlikteyiz… Bize kendinizi anlatır mısınız? 12.07.1968 Yılında Eskişehir’de başlayan serüvenim hep yüreğimde taşıdığım gitme hayali ile hala aynı il sınırlarında devam ediyor. Eğitimimi Anadolu Üniversitesi Müh. Mim. Fakültesi Maden Mühendisliği Yüksek lisans diploması ile tamamladım. Mesleğimi yaklaşık 2 sene özel bir şirkette tadımlık niyetine yaptıktan sonra, diplomayı rafa kaldırıp, 1995 yılından beri Kızılay Eskişehir Şubesinde idareci pozisyonlarında görev yapıyorum. İş yerinde hayır kurumu olma avantajı ile insanlarla kurduğum diyaloglar özel hayatımda sevgi, anlayış ve bol bol dost olarak geri dönüyor. Adına kader dediğimiz ve kötü giden tüm ilişkilerimizi ona yüklediğimiz senaryoda kısa bir süre evlilik süreci yaşadım. Halen, fotoğrafçı arkadaşların ellerinden tanıdığı hayatımı varlığı ile kolaylaştıran annemle birlikte yaşıyorum. |
|
|
|
|
|
Ne kadar zamandır fotoğraf çekiyorsunuz? Fotoğrafı, sen sağa, sen sola öndeki eğil, patatesss diyin pozisyonunda uzun yıllardır çekiyorum. Ancak kendimi ifade etme aracı olarak kullanmaya başladığım yaklaşık 2 sene oldu. Aslında Fotoalem’ e üyeliğimle başladı bile diyebilirim. |
|
 |
|
|
Son dönemlerde stil life üzerine yaptığınız çalışmalar çok başarılı. Geçmiş çalışmalarınızı da inceleyince stil life üzerine bakış açınız gerçekten iyi. Fotoğrafta kendinizi geliştirmek adına neler yapıyorsunuz? Ben 2 sene boyunca tamamen duygusal çektim fotoğraflarımı, Olympus sp 500 ‘le aramda gözlüğüm ve cep telefonumla kurduğum diyaloğa benzer şeyler gelişmeye başlamıştı ,ta ki çektiğim kareler artık beni anlatmaz oluncaya kadar. O zaman anladım ki fotoğrafçılık da Eğitim Şart… Ekim 2009 ayında başladığım Odunpazarı Belediyesi OMEK Temel Eğitim Fotoğrafçılık kursunu Şubat 2010 ayının ilk haftasında tamamlayacağım. Eskişehir Fotoğrafçılar Derneği EFSAD’ın kursları da çok verimli oluyor ona da katılmayı düşünüyorum. Zaten EFSAD Eskişehir de oldukça aktif bir dernek Her Cuma mutlaka bir etkinlik yapılıyor fotoğrafçılık adına. Bu etkinlikler herkese açık, vakit buldukça bu etkinlikleri takip etmeye çalışıyorum. Son zamanlarda internet ortamında artış gösteren fotoğraf sitelerin den ki Fotoalem her zaman söylediğim gibi okulum, bol bol bu işi iyi yapanların fotoğraflarını inceliyorum. Basında çıkan Fotoğrafçılık üzerine dergileri takip etmeye çalışıyorum. Still-life çalışmayı seviyorum çünkü bu tür çalışmalar tamamen kontrolümde gelişiyor. Romanı kuran yazar gibi, film yapan yönetmen gibi fotoğrafa kendimden daha fazla şey katıyorum gibi geliyor. Fotoğraf öncesi fikri geliştirmek, objeleri çarşı Pazar arayıp bir araya getirmek, onlarca kare ile daha güzele ulaşmak için uğraşmak, bunlar bana çok keyif veren şeyler. İçimdeki yaratıcı, çılgın Özlem bu yolla tatmin oluyor. Son çalışmalarımda Recep DÖNMEZ Bey ve Serhan OKSAY Bey’in yol gösterici yorumları benim için çok faydalı oldu. Bir kere daha teşekkür ediyorum kendilerine. Başlangıç düzeyinde bir fotoğrafçıyım, öğrenmem gereken çok fazla bilgi, tecrübe ve deneyimin olduğunu da biliyorum. Yıllarını Fotoğrafa vermiş ustaların fotoğraflarını gıpta ile izliyor ve onlara ulaşmak için kat edeceğim önümdeki uzun ve zahmetli yol bana heyecan veriyor. |
|
|
|
|
|
Eskişehir de yapılan fotoğraf çalışmalarına katılıyor musunuz? Bölgedeki arkadaşlarla çalışmalarınızı gezilerinizi paylaşabilir misiniz? Eskişehirli Fotoğrafçı arkadaşların birçoğu ile Fotoalem sayesinde tanıştım. Bir gün iş yerinde camın kenarında fotoğraf çekerken Battalgazi ( KOCAGAZİ) girdi odaya, arayıp bulmuş beni sağ olsun. 2008 kışında Hayri Bey Eskişehir’e geldiğinde diğer arkadaşlarla da arkadaşlığımız pekişti. Şehir içinde yaptığımız fotoğraf gezileri yetmez olunca benim şehir dışı gezi organizasyonlarım başladı. Arkadaşların katılımıyla gerçekleştirdiğimiz geziler ;
Her bir gezimizden onlarca kare ve bir ton dostluk biriktirip döndük. Gezi sonralarında EFSAD ( Eskişehir Fotoğrafçılar Derneğinde) gezi fotoğraflarımızı Arkadaşlarımızla paylaşabilmemiz için sunum imkânları sağladı. Havalar ısınıp, günler uzadığında kafamda gitmeyi planladığım pek çok yer ve organizasyon var inşallah. Derler ya eskiden gezdiğim yerlerin fotoğraflarını çekerdim, şimdi resmen fotoğraf çekmek için geziyorum. |
|
|
|
|
|
Önce insan; bir kadın olarak; Fotoğraf çekmek için gittiğiniz yerde ayağında ayakkabısı olmayan, üstü başı perişan çocuklar gördüğünüzde kadrajı oluştururken, deklanşöre basma anında neler hissediyorsunuz? Veya böyle bir çekim anında yaşadığınız özel bir anınız var ise paylaşabilir misiniz? Özellikle insan kaynaklı fotoğrafları çalışırken kesinlikle çocuk veya büyük olsun onların yokluklarından ziyade çokluklarını ön plana çıkarmayı seviyorum. Ajitasyon elbette tüm sanat dallarında olduğu gibi fotoğrafçılıkta da iyi prim yapan bir konu. Ancak yokluk ve varlık değişkendir ve o anlıktır. Ayakkabısı olmayan çocuğun yarın Ayakkabı fabrikasına sahip olamayacağını kim söyleyebilir. Hiçbir şeyin yok olmayacağı gibi fotoğraflarda o anları kalıcı olması için bir araç, kalıcı olmasını istediğim güzel şeylerin fotoğrafını çekmeyi seviyorum. Bir fotoğraf gezisi sırasında iki arkadaş köy içinde ilerliyoruz, karşıdan tam fotoğraflık bir yurdum insanı geliyor, heyecanlandım tabi, aman dur dedim, objektifimi ayarlamaya başladım. Oda heyecanlandı ve birden üzerindekileri çıkartmaya başladı. "Eyvah kızım Özlem neyle karşı geldin” dedim kendi kendime. Dur soyunma dememe kalmadan pantolonu çıkardı, altında bir başka pantolon, üstünü çıkardı, üstünde bir başka kazak. Sonradan anladım ki tarladan dönüyormuş, bana temiz elbiseleri ile poz vermek için soyunmuş. O an çok duygulanmıştım. ( Yukarıdaki soldaki fotoğraf o an çekildi ) Fotoğrafçılık çok zor aslında, defalarca kaç dede kovaladı ,niye çektin fotoğrafımı diye, fotoğraf çekeyim derken süs havuzuna düştüm, boğazıma kadar ıslandım. Ama Fotoğraf sevdası bir kere yakaladı mı insanı, yaşanan tüm zorluklar böyle gülümseme ile anlatılıyor sonrasında. |
|
|
|
İnsan fotoğraflarınıza baktığımda onlara ne kadar sevecen yaklaştığınızı içinizdeki İnsan sevgisinide birlikte aktardığınızı görebiliyorum. Siz bu konuda neler söylemek istersiniz? Ben güzel olan şeylerin fotoğrafını çekmeyi seviyorum. İnsanoğlunu Yüce Rabbim çok güzel yaratmış. Birde Fotoğraf makinası boynumdayken bana bir cesaret geliyor. İnsanlar ile iletişim kurmada çok fazla zorlanmıyorum. Aksi olan dedeler ( 30 Ağustos’ da beni kovalayan dedecim kulakların çınlasın) hariç. Fotoğrafı ve fotoğraf sanatını seven insanları çok seviyorum. Hayatım boyunca nasıl göründüğümle değil ,nasıl gördüğümle ilgilenen insanlar ile dost oldum, Fotoğraf nasıl gördüğümü anlatmamda yardımcı olan bir araç benim için. Fotoğraf bir öğreti gibi , hayata dair öylesine çok ipuçları veriyor ki. Fotoğraf çekmek kadar çekilen daha doğrusu görülen karelerde pek çok şey katıyor hayatımıza.
|
|
|
|
|
Son olarak söylemek istedikleriniz var mı? Son olarak bana duygularımı fotoğraf dışında röportajla, kelimelerle de ifade etme imkanı tanıyan sevgili adaşım Özlem Hanıma ve bu güzel sitenin var olmasını sağlayan Hayri Çalışkan Beye teşekkürlerimi sunuyorum. |
|
|
|
|
|
Tüm güzel fotoğraf dostlarıma selamlar; Işık ve sevgiyle! Özlem Moran Bizde değerli üyemize, bize ayırdığı zaman ve paylaşımları için çok teşekkür ederiz.
Saygılarımızla, |
|
| ""Photoshop'da bazı şeyleri değil, her şeyi öğrenin..." | |
|
Photoshop CS4 gibi her yönden devasa bir programın 1 - 2 CD'lik eğitim setleri ile her yönüyle, bütün ayrıntılarıyla anlatılabileceğine gerçekten inanıyor musunuz? Biz inanmıyoruz. İşte o yüzden diyoruz ki, "Photoshop'ta bazı şeyleri değil, her şeyi öğrenin..." |
|
|
"fotoğraf adına
her şey"... |
|
|
|
|
