|
"fotoğraf adına her şey"... |
|
![]() |
|
| İçimizden Biri; İnci Türkmen | |
![]() |
|
|
Sevgili İnci Türkmen, bizlere kendinizi
anlatır mısınız? Nerede doğdunuz, aldığınız eğitimler nelerdir? Sivas’ın Divriği ilçesinde doğdum. Atatürk Eğitim Fakültesi mezunuyum. Halen Ankara Ümitköy’de bir ilköğretim okulunda öğretmen olarak görev yapıyorum. Evliyim 2 çocuğum var... Fotoğraf çekmeye altı sene önce karar verdim. AFSAD’da temel eğitim kurslarına katıldım ve 2005 de Üye oldum. Hayatıma fazlasıyla anlam kattı fotoğraf. |
|
![]() |
|
|
Çektiğiniz fotoğrafların genelinde
dijital müdahale yok gibi. Dijital müdahaleler hakkında
düşünceleriniz nelerdir? Dijital müdahalenin gerçekten bir sınırı olmalı…
Öyle fotoğraflar görüyoruz ki, fotoğraftaki hiçbir obje kişinin
kendi objektifinden çıkmamış. Birçok müdahale ile ona ait gibi
olmuş. Elbette zaman harcanmış emek verilmiş, tasarlanmış ama bu
farklı bir şey yine de Fotoğraf kendi kadrajımızdan ve
kompozisyonumuzdan oluşmalı. |
|
|
|
|
|
Ben de farklı zamanlarda çektiğim fotoğraflarımı
zaman zaman yapıştırıyorum... Farklı tonlamalar yapabiliyorum… Bunun
yanı sıra salt belgesel gibi bire bir gerçek fotoğrafı da
savunmuyorum.. Çünkü belgeseller her zaman insanı mutlu
etmeyebiliyor. Gerçekler zaten hep rahatsız edicidir. |
|
|
|
|
|
Fotoğraf çekmede yaratıcılık boyutunda
sizce ne aşamadayız? Yalnızca gördüklerimizi aktarmak mı? Yoksa
hayalimizdekileri de fotoğrafla hayata ulaştırabilmek mi?
Fotoğraf oldukça aşama kaydetmiş görünüyor. Bir
zamanlar herkese uzakken, küçük büyük herkes fotoğraf çekiyor.
Bilişim sektörü de bu konuda çok yol kat etmiş. Dijital makineler,
bilgisayarlar, fotoşop fotoğrafa başka bir boyut kazandırmış.
Yukarıda da belirttiğim gibi bunun cidden sınırı olsun. Kendi
fotoğrafınızda küçük bazı değişiklikler keyifli olabilir. Ama bir
yerlerden alınmış mükemmel işlenmiş fotoğrafa, (bu da ayrı bir
beceri tabi) ’’işte fotoğrafım’’ denilebilir mi? Bilemiyorum. Belki
de çoğunluk böyle düşünmüyordur. Evet hayalimizdeki fotoğrafa
minicik düzenlemelerle ulaşabiliriz. Ben uzun zaman ay ve insanı bir
kadrajda görüntülemek için uğraştım. Çok çekimler yaptım. Tabi ki
fotoğraflarda ay, fark edilmeyecek kadar
küçük oldu. Ben de farklı zamanlarda çekilmiş Ay ile siluet
fotoğraflarımı yapıştırdım. Sonuç beni fazlasıyla mutlu etti. Aynı
fotoğrafımın resmini yapıyorum şimdilerde. |
|
|
|
|
|
Fotoğrafta bir tarz oturtma konusunda tüm
hocalarımız hem fikir. Bunu oturtmak bir zaman işi mi? Yoksa
başlangıçta böyle mantıklı bir tercih yapmalı mı?
Tarz oluşturmak elbette zamanla kazanılabilecek bir yeti. Ben
kendimi çok sınırlamak istemiyorum. Zaman zaman farklı konularda
fotoğraf çektiğimde oluyor. Ancak bu süre içinde fark ettim ki
portre bana daha uzak. İnsanlarla sohbet etme, uygun koşulları
oluşturmak yorucu geliyor. Çocuk fotoğrafları çekmek bu
söylediklerimin dışında tabi ki. En yakın olduğum alan doğa
fotoğrafları. Doğadan detaylar çok sevdiğim bir tarz. |
|
|
|
|
|
Genelde dış mekan çekimleriniz görülüyor portföyünüzde. Çalışmalarınızda özenli olduğunuz hemen görülüyor. Planlı ve düşünülerek çekilmiş kareler. Zorluklar çıkıyor mu? Çalışmalarınızı aktarırken dış mekan çekimlerinizdeki ön hazırlıklarınız ve çalışmalarınızda geçen zamanı bize anlatabilir misiniz? |
|
|
|
|
|
Çekimlere hazırlıklı gidiyorum. Tripod,
şemsiye, şapka, renkli şallar sürekli yanımda bulunan objeler.
Okulumuzla çok sayıda gezilerimiz oluyor. AFDAD ve FSK
ile de gezilere katılıyoruz. Doğada
olmak ve fotoğraf çekmek gerçekten çok keyifli. Çekim sırasında
fotoğraflara dönüp bakmam, heyecanımı eve saklarım. Yüzlerce
fotoğraftan en fazla üç beş tanesini beğenebiliyorum. Diğerlerini
bilgisayarımda tutmuyorum. |
|
|
|
|
|
Çocuklarımızı sanata biraz daha
yaklaştırmak için sizce neler yapmalıyız?
Çocuklarımızın öncelikle yarış atı gibi
görülmesine bir son vermeliyiz. Onların hayatlarını güzelleştirecek
hiçbir aktiviteleri yok. Hobileri yok. Aslında çok yetenekliler bunu
geliştirmek için zaman verilmiyor. Onlardan istenen tek şey; başarı.
Mutlu ve sağlıklı bireyler olmaları için onların sanata
yönlendirilmesi gerekli. Benim de iki çocuğum var. (oğlum
hukuk,kızım işletme okuyor) Kızım fotoğrafla aktif ilgileniyor.
Okulunun fotoğraf kulübünde. Kendi çalıştığım okulun fotoğrafçılık
kulübü rehber öğretmeniyim. Yıl sonunda öğrencilerimle karma
sergimiz
olacak. |
|
|
|
|
|
Fotoğrafta izlediğiniz takip ettiğiniz
kategoriler ve sanatçılar var mı? Sanırım ağırlıkta doğa fotoğrafçılığı var.
Dernekten tanıdığım, birçok sergisine katıldığım hocalarımızdan,
Sıtkı Fırat, Necmettin Külahçı ve çok sevdiğim arkadaşım uluslar
arası ödüller sahibi Salih Güler. |
|
|
|
|
|
Fotoğrafla ilgili
katıldığınız yarışma ve sergiler var mı?
Unicef’in geçen yıl eğitim projesine katılmaya
hak kazanmıştım. Bir yıl boyunca
Afiş ve kartlarda fotoğrafım kullanıldı.
Çok mutlu oldum. Bunu sizin sitenizde de paylaşmıştım. AFSAD Ve FSK
bünyesinde birçok karma sergilere katıldım. ’’ÖNCE ÇOCUK’’, “KATIK
İŞÇİLERİ”, ‘’DOĞADAN KESİTLER’’ projelerinde yer aldım, sergilerine
katıldım. Kendi okulumda iki sergi açtım. Bu yılda fotoğraf
kulübümüzle yıl sonu sergimiz olacak. |
|
|
|
|
|
Sizi tanıma fırsatımız olduğu için
teşekkür ediyoruz. Güzel paylaşımlarımızın uzun zaman devam etmesi
dileğiyle, ışığınız Daim Olsun Sevgili İnci Türkmen. Sağ olun ..Sizin de ışığınız daim olsun. Sevgiyle,
fotoğrafla kalın.
|
|
|
Bizde değerli üyemize, bize ayırdığı zaman ve paylaşımları için çok teşekkür ederiz.
Saygılarımızla, |
|
| ""Photoshop'da bazı şeyleri değil, her şeyi öğrenin..." | |
|
Photoshop CS4 gibi her yönden devasa bir programın 1 - 2 CD'lik eğitim setleri ile her yönüyle, bütün ayrıntılarıyla anlatılabileceğine gerçekten inanıyor musunuz? Biz inanmıyoruz. İşte o yüzden diyoruz ki, "Photoshop'ta bazı şeyleri değil, her şeyi öğrenin..." |
|
|
"fotoğraf adına
her şey"... |
|
|
|
|